Page 9 - DO17

DO2003nr17.qxd 01-09-2003 00:20 Pagina 5

Dwars Op Zomer 2003 - 8
In het wit
Op 24 juni 1942 trouwt Leen zijn Agnes Maria van
der Geest. „Ik was de eerste in Oud Ade die in het wit
trouwde. De naaister die mijn jurk heeft gemaakt
heette Corrie. Ze woonde ergens bij de Annakliniek
(de orthopedische kliniek in de omgeving van het
Academisch Ziekenhuis in Leiden E.K). M’n onder-
jurk werd genaaid van linnen. Dat ging tegen het pla-
fond aan de Teylingerlaan, waar we gingen wonen.
Daar werd overheen geverfd. Er was nog een stuk
van over. Daar werd de jurk van gemaakt. M’n vader,
de kerkmeester, betaalde de trouwerij. Vader zorgde De trouwkoets met paarden voor Agnes en Leen
ook voor meubels en de aankleding van het huis.

Agnes vertelt hoe haar aanstaande met vriend Theo de Boer (gesneuveld in Duitsland) een schrijfmachine
bij Demmenie ging kopen. Theo stelt voor: „Laten we huizen gaan kijken“. In diè tijd gingen alle bollen-
boeren uit hun huis, want er was voldoende aanbod.
Teylingerlaan 5 (nu 15) was ook te koop. Alles zat erin. Bad, geiser, wastafel en een grote schuur erbij. Voor
negenduizend gulden. Dat was in 1941. Hét addertje blijkt dan ook weer in de bijkomende kosten te zitten. Er
wordt gekocht, maar nog wél een jaar gewacht met trouwen. Het wachten waard, bedenkt de bruid van toen.
Ze haalt een spreuk aan van schoonvader Jan van Vliet. „Als je geld hebt doe je wonderen, heb je ‘t niet dan is
het donderen“. „Hij had wél gelijk hoor.“ Agnes over haar trouwdag: „Het was een dag met een gouden rand-
je. Alles zo ongecompliceerd. Heel leuk allemaal. Het feest was bij mij thuis op de ‘Moppenhoeve’. Die werd
vroeger gekocht voor een zak bollen. Hij is al vanaf vijftien- of zestienhonderd in de familie Van der Geest. We
zijn getrouwd met een koets met paarden. Voor het feest werd een kalf geslacht. Schoonvader Jan van Vliet had
twee hoge hoeden meegenomen. Ging ‘ie op onze bruiloft koppeltje duikelen. Moeders kwáád..... Maar die
hoeden, een goeie en een slechte. Had ‘ie natuurlijk die slechte op gehad. Niks aan de hand...“

Lekke band...
„Moet je je voorstellen, die tijd dat we trouwden zaten
we midden in de spertijd. Mocht je tussen acht uur ‘s
avonds en zes uur ‘s ochtends niet buiten komen. Je
snapt het zeker al, dat feest duurde natuurlijk ook tot zes
uur.“ Het zal dan nog wel een stief kwartiertje duren eer
het kersverse echtpaar Van Vliet aan de Teylingerlaan 5
arriveert. „Wij op de fiets uit Oud Ade. In een doos ach-
ter op m’n fiets zit m’n trouwjurk. Krijg ik op de hoge
brug bij Warmond een
lekke band.“ Dan wordt de
tocht voortgezet. Agnes bij
Leen achterop de fiets en
alle bagage op de fiets mét
lekke band van Agnes. Eén
oneffenheid in de weg was
echter al voldoende om de
fiets te laten steigeren.
Inclusief de bruidsjapon
ging alles over de grond.

Géén kaas.. ..
„Oh ja, weet je wat ook bij
die bagage zat? Boter en
brood. Dat kreeg ik van
m’n moeder mee. Géén
Geen kaas? Nee, zegt Tinus Hoek ...... kaas, want ik trouwde met

Dwars Op Zomer 2003 - 9