Page 11 - DO17
P. 11

DO2003nr17.qxd  01-09-2003  00:21  Pagina 6





                Dwars Op Zomer 2003 - 10
                                                                   een kaasboer. Thuisgekomen vroeg ik vóór het slapen
                                                                   gaan eerst nog: wáár is de kaas? Leen nam me mee
                                                                   naar het pakhuis. „Loop maar mee...“ Lag daar één
                                                                   kaas .... „Dié is voor jou...,“ zei hij liefdevol. Dat
                                                                   maakt een mens toch gelukkig. We hadden trouwens
                                                                   op onze bruiloft een kokkin van het Kaagrestaurant.
                                                                   Meid, wat hebben we lekker gegeten... Dan die káás
                                                                   nog. Ik zei het al, een dag met een gouden randje. Hij
                                                                   meende het trouwens allemaal zo goed. Zijn we een
                                                                   paar weken getrouwd zei ‘ie: „Ga gerust maar een dag
                                                                   naar je moeder. Ik ga de tuin doen. Zaaien en wie-
                                                                   den...“ Kom ik thuis staat het onkruid er nog lekker
                                                                   fleurig bij en de zaadjes waren weg .... ‘t Is me nóg een
                                                                   raadsel.“

                                                                   Kaashandel slot Teylingen
                                                                   In het jaar van hun trouwen kreeg het bedrijf ook een
                                                                   andere naam: ‘Kaashandel slot Teylingen’. „Ons huis
                                                                   was tenslotte vlak naast de ruïne, het voormalig slot.“
                      Naast zijn drukke bedrijf maakt Leen dan ook nog tijd vrij voor het behalen van diploma’s en erkenningen.
                      Ook begeeft hij zich op het bestuurspad. In 1948 wordt hij bestuurslid van middenstandsvereniging St. Olaf
                      in Sassenheim. Het jaar daarop treedt hij toe tot het bestuur van de Kamer van Koophandel. Kaasverkoop
                      in België en het voorzitterschap van de Federatie van Middenstandsverenigingen in de Bollenstreek volgen
                      in 1952 en ‘53.
                      In 1950 gaat het echtpaar voor het eerst op vakantie. Het gezin telt inmiddels zes kinderen. Bep (‘43), Tineke
                      (‘44), Jan (‘46), Piet (‘47), Ellen (‘48) en Wim (‘49).
                      Daarna volgen nog Leo (‘51), Adri (‘52) en hekkensluiter Anja in 1956. In 1960 komt Jan als eerste zoon in






                      de zaak. Leo volgt in 1968. In 1970 wordt Jan van der Lans aangetrokken. Jan blijkt zo’n waardevolle kracht
                      dat hij terecht door kon stomen naar een directiefunctie. Van der Lans werd financieel-directeur. In 1974
                      krijgt ook zoon Piet een functie in het bedrijf. Intussen is vader Leen in 1946 lid geworden van de Oranje-
                      vereniging Voorhout.
                                                                                 Burgemeester Smolders feliciteert Leen van Vliet
                                                                                 en Agnes van Vliet-van der Geest met de opening
                      Raadslid                                                   van het tweede kaaspakhuis in 1959
                      In 1962 wordt Van Vliet lid van de Voorhoutse gemeenteraad. Daar-
                      in heeft hij zich op een bijzondere manier verdienstelijk gemaakt.
                      Kort en bondig kon hij zijn mening uiten, daarbij regelmatig opko-
                             mend voor de zwakkeren in de samenleving. Dat blijkt hem
                             niet altijd in dank te worden afgenomen. Wanneer hij het
                             opneemt voor door overlast geplaagde burgers, wordt zelfs
                             gedreigd zijn ramen in te komen gooien. In 1976 komt een
                             einde aan zijn raadslidmaatschap wannneer hij, na 34 jaar
                             Teylingerlaan 5, naar Sassenheim verhuist. Veertien jaar zet
                             hij zich daar in voor de plaatselijke gemeenschap. Hij blijkt in
                             die jaren ook een gerespecteerd aanspreekpunt te zijn voor
                             de ondernemers.

                      Feesten
                      Het gegeven ‘feest’ neemt een grote plaats in. Bij Leen van Vliet,
                      maar óók bij vrouw en kinderen. Wanneer in 1959 het bedrijf 25 jaar
                      bestaat wordt er feest gevierd in de Ruïne van Teylingen. „We had-
                      den daar emmers wijn en schepten de glazen vol met een pollepel.“
                      Er wordt tijdens het jubileum ook de feestelijke opening van de
                      nieuwbouw, het tweede kaaspakhuis, gevierd. De officiële openings-
                      handelingen worden verricht door burgemeester Sandbergen Boe-

                                                                                                     Dwars Op Zomer 2003 - 11
   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15   16