Page 7 - DO17

DO2003nr17.qxd 01-09-2003 00:20 Pagina 4

Dwars Op Zomer 2003 - 6
. .............ggeezziinn -- kkaaaass eenn hhuummoorr ……..

Agnes en Leen van Vliet bezorgden streekgenoten brood op de plank met kaas

Els M. Kat - Bouwmeester

G Geeddiissttiinnggeeeerrdd,, bbeesscchheeiiddeenn mmaakkee--uupp,, vveerrzzoorrggdd kkaappsseell eenn uuiitteerrsstt sseerriieeuuss,, ppoosseeeerrtt AAggnneess vvaann
V Vlliieett--VVaann d deerr GGeeeesstt vvoooorr hhaaaarr ppoorrttrreettffoottoo.. NNuu oopp hhaaaarr bbaallkkoonn vvaann hhaaaarr ssffeeeerrvvooll iinnggeerriicchhttee Foto: Els Kat
a appppaarrtteemmeenntt iinn SSaasssseen nhheeiimm.. TToocchh ssppeeeelltt hhaaaarr lleevveennssvveerrhhaaaall mmeett ddaaaarriinn vveerrwweerrkktt zzoorrggeenn,,
e emmoottiieess mmaaaarr vvoooorraall vveeeell hhuummoorr,, zziic chh aaff iinn VVoooorrhhoouutt.. IInn 11994422 ttrroouuwwtt ddee bbooeerreennddoocchhtteerr vvaann
‘ ‘DDee MMooppppeennhhooeevvee’’ iinn OOuudd AAddee mmeett kkaaaasshhaannddeellaaaarr LLeeeenn vvaann VVlliieett uuiitt HHaazzeerrsswwoouuddee--DDoorrpp..
U Uiitt hhuunn hhuuwweelliijjkk wwoorrddeenn nneeggeenn kkiinnddeerreenn ggeebboorreenn eenn ddeezzee zzoorrggddeenn wweeeerr vvoooorr ttwwiinnttiigg kklleeiinn--
k kiinnddeerreenn.. OOpp ddee vveerrjjaaaarrddaaggsskkaalleennddeerr pprriijjkkeenn iinnmmiiddddeellss ooookk nneeggeenn aacchhtteerrkklleeiinnkkiinnddeerreenn..

Konijnen
Ook Leen komt uit een boerengezin. Wanneer zijn bedrijf - Unie Kaas in 1984 vijftig jaar
Agnes van Vliet- van der
bestaat, schrijft hij een boek ‘Vijftig jaar veertig plus’. In zijn ‘Babbeltje vooraf’ zegt hij: Geest
„Kaas is mijn hobby, mijn werk, kortom mijn leven. En toch is het allemaal met konijnen
begonnen.“
Moeder van Vliet’s Vlaamse reus is een uiterst vruchtbaar konijn en Leen verkoopt vlot alle nakomelingen.
Váder van Vliet verkoopt de op de boerderij gemaakte kaas op de markt in Bodegraven.
Thuisgekomen laat hij zoon Leen in z’n auto kijken: dertig kaasjes van tien pond. Leen
heeft geen uitleg nodig en weet vlot de handel te verkopen. Dat deze handel hem op het
lijf geschreven is, illustreert hij overduidelijk wanneer hij zich al op zeventienjarige leef-
tijd laat inschrijven bij de Kamer van Koophandel in Leiden. Het staat toch ook stoer:
‘Kaashandel L.R. van Vliet’. Kaas, kaas en nog eens kaas. Zelfs nog nadat hij in 1982 als
vijfenzestiger als directeur met pensioen gaat.

Belangrijk
Keihard werkt Leen gedurende heel zijn arbeidzame leven. Wat hij weet op te bouwen komt echter niet
alleen voort uit zijn werklust en liefde voor zijn vakgebied. Handelsgeest en het kunnen omgaan met voor-
spoed én tegenspoed die hij ook ruimschoots heeft ervaren. Toch ontkomt men niet aan de gedachte, dat
het vooral zijn kostelijk gevoel voor humor is, dat hem ook in moeilijker tijden staande én gaande houdt.
„Lachen en plezier hebben is belangrijk in het leven. Mijn kinderen denken er ook zo over“. Tal van gebeur-
tenissen waar Agnes nu ook met genoegen over vertelt, illustreren die stelling van ‘vader Leen’.

Naast de loper
In 1938 leert het stel elkaar kennen. Trouwplannen krijgen in 1942, midden in de
oorlogsjaren, serieus vorm. Het huwelijk wordt bij pastoor Derksen aangemeld.
Deze stelt routineus zijn vragen. Bijvoorbeeld in welke ‘klasse’ het stel wil trou-
wen. „Wij zeiden natuurlijk: de goedkoopste.“ Derksen schudt echter afkeurend
zijn hoofd. „De dochter van de kerkmeester moet eerste klas trouwen.“
De blauwe bruidsjapon die Agnes zich had gedacht, kan ook al zijn goedkeuring
niet wegdragen. Het moest een witte zijn. Tegen het ‘bevel’ van de pastoor ingaan
was zinloos. Zoveel invloed had vroeger de plaatselijke geestelijke, er viel eenvou-
dig niets tegen zijn woorden in te brengen. „Hoe willen jullie trouwen?“ vroeg
ook de ambtenaar van de burgerlijke stand. Zonder aan de financiële gevolgen te
denken antwoordden Agnes en Leen : „Eerste klasse alstublieft.“ Bij het in onder-
trouw gaan wordt ook een getuige verlangd. „We zagen de fietsenmaker. Was nog
een aangetrouwde neef. Kun je even getuigen?” vroegen we hem. Hij in zijn over-
all mee naar binnen .... Komen we bij het gemeentehuis in Alkemade is de rode
loper uitgelegd. Wij tegen elkaar: Zo ‘t is nogal wat. Wordt ons verteld. Ja, we krij-
gen straks een eerste klas trouw. Komen we uit het gemeentehuis, wordt de loper
De ouders van Agnes: Piet van der weer opgerold. Wij verbaasd. Krijgen we te horen : „Dat was voor jullie“. Hadden
Geest en Elisabeth Verhaar.
we er heen en terug naast gelopen. Om de loper niet vuil te maken....“
Dwars Op Zomer 2003 - 7