Restauratieprijzen

© Foto’s: E. van der Hoeven

2019: Jacoba van Beierenweg 51
Het betreft hier een onderdeel van een bollenerfgoed ensemble Jac. van Beierenweg 49 en dat ensemble omvat de vrijstaande kwekerswoning no.51 en 2 achter elkaar geplaatste bollenschuren, no. 49, ernaast. De kwekerswoning is gebouwd in 1910. Bij de voordeur zit de eerste steen. Oorspronkelijk stond die tekst met de naam Bloemoord in de topgevel, op een houten bord. Het huis is gebouwd in opdracht van Piet van der Hulst getrouwd met Catherina van Steijn.

De kwekerswoning heeft een speelse architectonische kwaliteit. Het is een a-symmetrische voorgevel met erker en balkon met gemetselde balustrade. Het heeft één bouwlaag, met mansarde kap en een aanbouw achterzijde uit de 80-er jaren. De voorgevel is tamelijk uniek. Het is als het ware een mooi decorstuk. Een gevel met rode baksteen met gele strekkenlagen en togen boven de ramen. Dit is typerend voor die tijd, vanaf 1900 – 1915. Het heeft een getrapte gevelbeëindiging met inzwenkingen en toppilasters, met horizontale nokbeëindiging. Het verhult de gebroken kap erachter en zorgt voor wat meer theater aan de voorgevel, dus representatief voor de eigenaar. De voorgevel is voor de helft vernieuwd en met de oude stenen gerenoveerd. Het huis had geen spouwmuren, ’t was al gauw gescheurd boven de kelder, maar regelmatig onderhoud en betimmeren met hardboard, kierendichten en centrale verwarming, hielden het gebouw goed in stand.

2018: Geen uitreiking HKV-Restauratieprijs

 

2017: Het Overbosch
Het huidige Overbosch is circa 2,5 hectare groot, het is gelegen in Voorhout in de driehoek tussen De Leidse Vaart en de Rijnsburgerweg. Het Overbosch heeft een geschiedenis die teruggaat tot begin 1700. Voor de komst van klein-seminarie Hageveld stond in het Overbosch de buitenplaats Schoonoord. Vanaf 1923 werden er in het Overbosch missen opgedragen en processies gehouden door de broeders van de BNS (Bisschoppelijke Nijverheidsschool). Ruimtelijke ontwikkelingsplannen bedreigden in 2011 het voortbestaan van het Overbosch. Dankzij spontane protesten van de bevolking werden deze plannen drastisch aangepast, zodat het historische Overbosch behouden kon blijven. Nog datzelfde jaar werd de Stichting Vrienden van het Overbosch opgericht. Deze stichting verzorgt het onderhoud van het Overbosch en overlegt met de verschillende instanties over het behoud van dit prachtige stukje natuur. Het Overbosch moet weer een vanzelfsprekende plek worden die Teylingers de moeite van een bezoekje waard vinden. Een herstelplan geeft het bos weer zijn oorspronkelijke luister terug en een gericht onderhoudsprogramma voorkomt dat het bos afglijdt.

2016: Geen uitreiking HKV-Restauratieprijs

2015: Jacoba van Beierenweg 144
In 1884 liet Petrus Warmerdam (1822-1899), getrouwd met Agahtha Duinhoven, deze woning bouwen. De eerste steen werd op 17 september gelegd door zijn kinderen Piet en Helena. Het is een kloek vrijstaand pand onder schilddak met kruispan, dakkapel op voordakvlak deels oorspronkelijk, kroonlijst, voorgevel in baksteen met hoekpilasters, 3 vensterassen met centrale entree, deuromlijsting, voortuin. Het is mede van betekenis in samenhang met Jacoba van Beierenweg 142. De voorgevel is opnieuw gevoegd en gestraald, de eerste steen is gerevitaliseerd. De scheuren in de gevels zijn met wapening versterkt en opnieuw gevoegd. De kelder, die altijd met water stond, werd kurkdroog toen de sloot is omgelegd. Het interieur is nauwelijks veranderd. In de bedstede is nu een badkamer, op de zolder zijn de mooie spanten uit 1884 in ’t zicht gebleven, de kasten hebben de originele knopjes behouden en de woonkamer en keuken hebben schitterende glas-in-loodramen over de vee- en bollenteelt.

2014: Dr. Kuyperlaan 7
De woningen in de Dr. Kuyperlaan en omgeving werden na de oorlog gebouwd voor de verkoop aan Voorhoutse bejaarden. Deze hadden geen belangstelling voor de kleine woningen met alleen maar woonruimte op de begane grond. De bevolking bedacht bijnamen voor deze woningen, zoals de Kippenhokken. De nieuwe belangstellenden kochten daarna een dubbele woning. In de afgelopen 60 – 65 jaar zijn veel woningen verbouwd; slechts een enkele is gesloopt. Deze woning is nog redelijk authentiek gebleven. Chris Tetteroo heeft het heel terughoudend gerenoveerd met behoud van de originele kenmerken. Het heeft nog de originele baksteen, deze is niet geverfd. Er gaan verhalen dat deze stenen uit de bombardementen van Rotterdam komen. Dat is niet juist, het zijn nieuwe stenen uit de veldbakovens, met rafelscheuren als ze met een te hoge temperatuur waren gebakken. Een historische belangrijk aspect is om deze stenen in hun oorspronkelijke, bonte kleur te laten zien.

2013: Café-restaurant Cheers! voorheen De Toog / het Parochiehuis
In 1931 werd het toenmalige Patronaat aan de Herenstraat vervangen door het Parochiehuis. Decennia lang diende het gebouw als ontmoetingscentrum voor de Voorhouters. Zowel persoonlijk, als in verenigingsverband werd er lief en leed gedeeld. In de jaren ’90 meende het parochiebestuur dat de doelstelling van de Bartholomeusparochie achterhaald was en besloot men tot de verkoop van het Parochiehuis. Leon van Westerop en Pieter van Kampen bouwden het Parochiehuis om tot De Toog en Het Wapen van Voorhout. In 2011 kwam het pand in handen van Peter Kales. Het was de bedoeling om De Toog te slopen en te vervangen door een gebouw met hetzelfde uiterlijk. Door omstandigheden kwam het niet zover. Na de kermis van 2012 begon de verbouwing en op 1 december 2012 opende Cheers! haar deuren. Daarmee bleef het ruim 80 jaar oude pand beeldbepalend voor de Herenstraat en kunnen de Voorhouters als voorheen lief en leed, maar vooral lief, delen.
Als cadeautje ontving de HKV het oude naambord van Het Wapen van Voorhout.

2012: boerderij Gijs van Leeuwen aan de Spoorlaan/Beukenrode
De voormalige boerderij, welke decennia lang in het bezit was van de familie Gijs van Leeuwen, is 17e eeuwse een zogenoemd dwarshuis, wordt getypeerd als een fraai exemplaar waarvan de vensters zijn gewijzigd. Volgens de lijst met monumentale panden uit 1990 is het door toevoegingen en wijzigingen sterk in monumentenwaarde aangetast. De boerderij was ooit een rijksmonument.

Het bijgebouw wordt opgeknapt, de dakkapellen en de goten zijn vernieuwd, het interieur wordt eigentijds opgeknapt voor een langer leven van ’t gebouw. Het in goede staat houden van het waardevolle pand Spoorlaan 77, zowel het exterieur als het interieur, is de belangrijkste reden om de HKV-Restauratieprijs anno 2012 te reiken.

2011: boerderij Klein Boekhorst, Herenstraat hoek Beukenrode
Rond 1820 kwam de familie Van der Hulst, vermoedelijk Dirk uit ’t Lage Land (Oud Ade)  naar Voorhout en vestigde zich op de 17e eeuwse boederij aan de Boekenburglaan 55, Groot Boekhorst genaamd. De familie bezat alle weilanden van de Noordwijkerhoekbrug tot de spoorbaan, van de Haarlemmertrekvaart tot aan de Herenstraat.
Voor een van de zonen, Piet, werd in 1879 een nieuwe boerderij gebouwd. Ter onderscheiding kreeg het de naam Klein Boekhorst. Rechts ervan stond nog een zomerhuis met een verkleinde kopie van de voorgevel. Dat zomerhuis is later gekocht en bewoond door de familie Oostdam, die het heeft laten afbreken en er een woonhuis met bollenschuur voor in de plaats gezet. Het oude waardevolle pand is behouden, aangepast aan de tijd en gerestaureerd.

2010: R.K. St. Bartholomeuskerk, Herenstraat 47
De R.K. St. Bartholomeuskerk werd gebouwd nadat op 21 oktober 1873 de torenspits van de vorige kerk was verbrand als gevolg van een blikseminslag. Pas in 1881 werd de toren en het katholieke deel van de kerk afgebroken en een nieuwe kerk gebouwd. De kerk werd in 1883 in gebruik genomen. De stijl is neogotiek en de gebruikte stenen zijn: bakstenen. De kerk is door J. van Groenendael uit Den Bosch voor een bedrag van 52.739 gulden gebouwd naar een ontwerp van architect E.J. Margry, een leerling van de grote
Cuypers. De bouw van de pastorie begint in 1921. De oude pastorie werd de woning van de koster. De kerk is beeldbepalend voor het hart van Voorhout. Het verdient een plaats op de rijksmonumentenlijst als ensemble met de Kleine Kerk. De afgelopen jaren is de restauratie van de Bartholomeuskerk zowel aan de buitenzijde als van binnen voortvarend ter hand genomen. Ook zijn de verdwenen dakkapellen herplaatst. Reden voor het HKV-bestuur om op zaterdag 4 september door wethouder John Stuurmans de HKV-Restauratieprijs 2010 aan Rob van de Velde van het parochiebestuur uit te laten reiken.

2009: voorheen Jacoba van Beierenweg 48. Boerderij de Hoogkamer
Boerderij de Hoogkamer is ouder dan menigeen denkt. De oudst genoemde bewoner is secretaris Symon Meesz. Zijn familie noemde zich later naar de naam van de boerderij. De boerderij is echter veel ouder. De hofstede is in het bezit geweest van de families van Lodesteijn en Colen. Mogelijk is er een link naar de lenen van Binkhorst. Laboratoriumonderzoek heeft uitgewezen dat de moerbalk uit de opkamer onomstotelijk aantoont dat de eikenboom van rond 1372 is. Voor 99,99% is het zeker dat de boom na 1480 is omgehakt. De Hoogkamer komt in de 19e eeuw onder meer in het bezit van de familie Hoogduin en in de 20e eeuw van de familie van Leeuwen. Na de leegstand, een brand en instorting herrees in 2009 de Hoogkamer, in samenspraak met de Rijksdienst voor de MonumentenZorg als herboren op haar oude funderingen. Datzelfde jaar ontnam diezelfde dienst de Hoogkamer haar status van rijksmonument. De bewoners/eigenaars hebben hiertegen, terecht, bezwaar aangetekend. Een bezwaar dat de HKV ten volle ondersteunt.

2008: Jacoba van Beierenweg 116
Voor 1828 is het perceel al als tuin bekend. De weduwe van Leendert Janse Prins, Geertje Jansdr van der Zon, was eigenares van dit stukje grond. Geertje was tuinierster en bouwvrouw, geboren in Warmond als dochter van Johannes van der Zon en Krijntje van Noort. Het echtpaar kreeg 14 kinderen. De weduwe zal niet armlastig zijn geweest. Tijdens de volkstelling van 1839 heeft zij de 14-jarige dienstbode Jacobus Wisse uit Stompwijk en de 13-jarige Voorhouter Korsje Korswagen inwonend. Eerste Kerstdag 1843 overleed Geertje. Na de tragische dood van het kinderloze echtpaar Van den Berg kocht Niek van Dam in 1975 het tot 1,86 are gereduceerde perceel. In juni 1975 kon Niek aan de slag. Hij trof een bijna vierkante ruimte met keuken en bijkeuken en een houten trapje naar boven. “Toen ik het pand kocht verklaarde iedereen mij voor gek. Er was nooit wat aan het pand gedaan. De muren waren enkelsteens en hadden dus geen spouw. De keuken en het achterhuis waren halfsteens en vroeger stond er een potkachel. De oorspronkelijke buitenmuur werd binnenmuur. Het pand en omgeving hebben een charmante uitstraling gekregen en het is oor de toekomst behouden.

2007: Engelselaan 51, huis en bollenschuur voorheen P. Verdegaal
Het perceel Engelselaan 51 werd in 1870 gekocht door de 60-jarige tuinder Leendert Prins. Zijn twee zoons, Cornelis (1842) en Adrianus (1848) legden de eerste steen van het nieuw te bouwen huis. Leendert heeft er zelf niet in gewoond. Toen het klaar was, trouwde Cornelis met Christina van der Kroft en zij namen hun intrek in het huis. In de vroegste jaren staat naast het huis een stal; later wordt dat de garage. Op 16 januari 1913 keurden burgemeester en wethouders een uitbreiding van de stal / bollenschuur in de richting van de Zandsloot goed. Aad van Kampen zette als eerste in om het gebouw op te knappen. Na zijn overlijden in 2006 kocht Theo Gozeling het pand. Het woonhuis betrok hij zelf en in de voormalige bollenschuur zitten tegenwoordig appartementen. Het dak werd vernieuwd en het pand werd fraai geschilderd. Ook werd de eerste steen uit 1871 weer tevoorschijn gehaald die jaren onder een laag kalk was verdwenen.

2006: Ter haar Romenystraat 1. Voormalige Slangentoren van de Brandweer
De Slangentoren stamt uit de jaren’30 van de vorige eeuw en is in de regio uniek in zijn soort. Na het vertrek van de Vrijwillge Brandweer stond de toren leeg, was het een grote duiventil en liet het onderhoud van de eigenaar te wensen over. Tijdens een roerige gemeenteraadsvergadering in 2001 stond sloop ter discussie. De vergadering werd tot drie keer toe geschorst met als resultaat dat het voorstel van B. en W. werd teruggenomen. Aan de vooravond van deze vergadering deelde de HKV mee dat de vereniging de dag er voor de status van rijksmonument had aangevraagd. En dat lag sommige raadsleden zwaar op hun maag. Slopen was voorlopig uit den boze. Aan de Slangentoren is een uitstekende alternatieve (woon)bestemming gegeven. Samen met de buurman, de voormalige Antoniusschool, vormt de markante Slangentoren een schitterende en waardevolle ensemble in de Ter Haar Romenystraat.

2005: Herenstraat 74, voormalige winkel van Carel Huyts, thans Stables
Aan de oudste weg van Voorhout, de Heerweg, Dorpstraat of tegenwoordig de Herenstraat is dit jaar een pand in de prijzen gevallen. De HKV-Restauratieprijs 2005 gaat naar Rob van den Burg, eigenaar van het pand Herenstraat 74. In dit pand is na het vertrek van Mooijekind en een grondige opknapbeurt modewinkel Stables gevestigd.  

 

 2004: Jacoba van Beierenweg 73, oude woning dames Van Reisen
Voor het rijksmonument van Colijn staat een huis dat bekend staat als dat van de drie zusters Van Reisen. In 1904 nam Van Reisen het in 1884 gebouwde huis over van de Sassenheimer Cornelis Westerbeek. Ondanks de karakteristieke bouw is het pand nooit voorgedragen als rijksmonument. Tijdens de renovatie is alleen de voorgevel overeind gebleven; er achter is de oude indeling is gehandhaafd. De 1½m hoge kelder is vervallen. Na bijna 100 jaar wonen er weer (ex)Sassenheimers in het huis dat met gemak de 21e eeuw in kan.

2003: Jacoba van Beierenweg 102, boerderij Noordhout
Verscholen in het groen ligt een boerderij welke er één is op de lijn van historische boerderijen die ligt op de voormalige strandwallen en welke loopt van Rijnsburg naar Lisse. Uit historisch onderzoek door de HKV is gebleken dat de boerderij gebouwd is in 1837 en de naam Noordhout droeg. De oude boerderij (Rijksmonument) was in een dermate staat dat een grondige opknapbeurt zeer wenselijk was. De karnmolen was in erbarmelijke staat en helaas niet te redden. Mogelijk dat deze ooit weer eens terugkomt.

2002: Herenstraat 114, voormalig Postkantoor
Makelaar Geurts heeft het pand in een dermate passend geheel weten te herstellen en aan te passen aan deze tijd, dat het uit 1900 daterende gebouw weer jaren mee kan en voor sloop is behoed. De oude bestaande woning wordt hergebruikt als modern kantoor. Een bewijs dat een modern kantoor niet per definitie in nieuwbouw behoeft te worden gevestigd. Dat een makelaar naar een dergelijk pand verhuist, is veelzeggend.


Uitgangspunten voor de HKV-Restauratieprijs
Deze jaarlijkse prijs is door de Historische Kring Voorhout formeel ingesteld op de bestuursvergadering van 9 januari 2002. De prijs is bedoeld voor eigenaren van waardevolle Voorhoutse panden die in het jaar daarvoor het onderhavige pand en/of het daarbijbehorende erf met optimaal behoud van uitwendige originele kenmerken hebben gerestaureerd. Het pand/het erf moet door de HKV aangemerkt zijn als “waardevol object”.

Doelstellingen
Bevordering van het herstel waardevolle panden en/of erven binnen het voormalige Voorhoutse grondgebied;
Het geven van beloning en een morele verantwoordelijkheid aan de eigenaar van het bezit om het in goede staat te houden;
Propaganda voor de Voorhoutse historie, de kern Voorhout en de HKV.

De prijs
De prijs bestaat uit een jaarlijks vast te stellen prijs en een op de voorgevel te hangen schildje. Dit schildje bestaat uit het wapen van Voorhout met daarboven de letters HKV.

De prijsuitreiking
De prijsuitreiking vindt jaarlijks plaats rond de Open Monumentendag. De prijs wordt feestelijk overhandigd door de Burgemeester of de wethouder van Cultuur/Monumenten samen met de voorzitter of bestuursvertegenwoordiger(s) van de HKV in de vorm van onthulling van het schildje op de desbetreffende gevel.

Publicatie
De prijsuitreiking wordt voorafgegaan door een persbericht. Het college van B. en W., de gemeenteraadsleden, de plaatselijke- en regionale pers zullen voor de plechtigheid worden uitgenodigd. De HKV streeft naar publicatie over het object in plaatselijke en regionale kranten, alsmede in de Dwars Op en de website van de vereniging.