Brug van Koomen gedoopt

Ab Koomen in kostuum van 1000-jaar Voorhout

Al eeuwen ligt ze daar roemloos en onbekend. Al eeuwen doet ze haar vertrouwde nuttige werk en protesteert niet. Soms kreunde ze onder de last die ze moest verdragen. Daar bleef het bij. Dagelijks verbond zij mens en dier. Niemand besefte dat. Haar houten dek en voeten in het water zijn een kleine honderd jaar geleden vervangen door beton.  Dagelijks passeren tientallen dit object zonder te beseffen dat zij op een duizendjarige historie rijden. Maar eindelijk is ze herkenbaar en heeft ze een naam. Ze is eervol gedoopt en haar naam prijkt in wit op blauw. Iedereen kan het zien. De brug in de Engelselaan is niet langer meer anoniem. Sinds zaterdag 13 december prijkt haar naam op de borstwering. Haar naam? De Brug van Koomen. Met de onthulling van haar naambord en de doop, overgoten met champagne door de direct aan de brug wonende Ab Koomen, is de start van de laatste fase van de naamgeving van bruggen in Teylingen in gang gezet.

Tegen drie uur stroomde het huis van de familie Bakker-Koomen aan de Engelselaan vol. Tientallen familieleden en bewoners van de Engelselaan en een stukje Jacoba van Beierenweg hadden gehoor gegeven aan de uitnodiging om de onthulling van het naambord van de Brug van Koomen bij te wonen. Middelpunt was Ab Koomen gestoken in zijn middeleeuwse kostuum. HKV-voorzitter ad interim Cok van Steijn opende onder genot van koffie en gebak de happening, want dat werd het. Kees van Velzen haalde herinneringen op over de omgeving waar hij opgroeide. Het was hier allemaal heel herkenbaar; als kind mocht hij niet verder dan de brug bij Koomen. Buiten doopte Koomen na de onthulling van het bord, de naam van de brug. Ab is de laatste nog naast de brug wonende telg van de familie Koomen. Naast de opnames vanuit de lucht (er kwam juist een helikopter over) moest de hele familie op de gevoelige plaat worden vastgelegd. De doop luidde de start in van de laatste fase van het bruggenproject. In Voorhout moeten 14 bruggen van naamborden worden voorzien.
Na de onthulling van het naambord vertelde HKV-historicus Emiel van der Hoeven in het kort de tot standkoming van de namen, het bruggenboek en de borden. Het onderzoek naar de historie van de bruggen in Voorhout vergde veel tijd. Enige dagen voor de onthulling ontving hij nog een oude naam voor de brug. Voor de Koomens werd de brug Sientjesbrug genoemd. De naam komt van Sientje Hoogstraten. Wie deze Sientje is (nog) niet bekend. Na afloop werd er gezellig nagepraat.

Geschiedenis
De Engelselaan, waarin de Brug van Koomen ligt, behoort tezamen met de toenmalige Voorhouterweg tot een van de oudste wegen in Voorhout. Op oude kaarten komt de laan ook voor als Buerweg. De weg loopt van de Voorhouterweg (thans Jacoba van Beierenweg) ter hoogte van café Welgelegen tot de Zandsloot. In de weg komen twee bruggen voor: de Klokkenmakersbrug aan het eind en halverwege een naamloze betonnen brug.

Kaart van de Engelselaan (Buerweg) met linksboven de Brug van Koomen.
In 1874 wordt de brug in de wegenlegger in Weg 21 (Engelselaan) genoemd als een ‘Steenen of Nieuwe Brug’. De brug was eigendom van mevrouw de Douairière van den Bergh van Heemstede. In 1901 lezen we in het verslag ‘van den toestand der wegen, voetpaden en kunstwerken’ dat de stenen brug, gemerkt X, vervangen is door een platte houten brug met ijzeren balken. Het onderhoud was ook hier voor rekening van de Douairière. Halverwege het jaar ontstond een gat in het bovendek van de brug. Burgemeester Van Griethuijzen zou op spoedig herstel aandringen.

Twee jaar later, op 16 juni 1903, is het onderhoud van de brug overgegaan op 17 aangelanden. Zij verklaarden bij notaris Frijling in Warmond dat ‘De brug en landhoofden daar gesteld in den Engelscheweg ter verbinding der kadastrale percelen Gemeente Voorhout Sectie B-1371 en 1233 zal moeten worden onderhouden door de eigenaren der daaraan grenzende kadastrale perceelen ieder voor gelijk aandeel.’ In 1922 is de brug eigendom van: Hendrik Bader, bloemist, Sassenheim; Karel Johannes Knoppert, bloemist; Gerardus Vlasveld, bloemist, Sassenheim; Engelbertus Franciscus Knoppert, bloemist; Johannes Petrus Vester, bloembollenkweker; Hendricus Johannes Vester, bloembollenkweker; Anthonie Colijn, bloemist; Cornelis Colijn jr, bloemist, Noordwijk, zowel privé als enige leden fa. C. Colijn en Zn; Jacobus Hartveld, bloembollenkweker; Petrus van der Hulst (de jongste), bloembollenkweker; Petrus Adrianus Damen, bloemist; Leonardus van der Geer, bloembollenkweker; Petrus Lemmers, arbeider, Lisse; Cornelis van Steijn Pz, bloembollenkweker; Petrus van der Hulst Jzn, bloembollenkweker; Bernardus Schulte Hz, bloemist; Wilhelmus van der Laan, bloemist en Johanna Wilhelmina Heemskerk, landbouwster, weduwe van Hubertus van Steijn Pz.

Eind 1924 inspecteerde gemeenteopzichter P.N. Vester de brug. Alhoewel het bovendek nagenoeg versleten was, was de brug nog niet gevaarlijk voor het verkeer. De brug had zes ijzeren liggers, welke niet doorgeroest waren en van doorzakken was nog geen sprake. Het onderdek kon wel wat verdragen en hij concludeerde dat de brug nog wel ‘twee maanden’ was te gebruiken. Echter vanuit verkeersbelang was in 1925 grondig herstel van de brug zeer dringend gewenst. Daarom besloot
de gemeenteraad het onderhoud van de brug en landhoofden voor ƒ 4000 ten laste van de eigenaren over te nemen. De gemeente berichtte de Hoofdingenieur van Provinciale Waterstaat dat zij het plan had de brug te vervangen door een nieuwe betonnen brug met een breedte van ongeveer 3,75 m. Inmiddels meldden de onderhoudsplichtigen dat zij gevraagde bedrag hadden ingezameld. De bouw van de brug over de zogenoemde Nieuwe Vaarsloot werd op 7 mei gegund aan de NV Enkhuizer Beton IJzerbouw v/h A. Last en Zn.

Aan de Engelselaan woonden in de vorige eeuw rond de halverwege gelegen betonnen brug meerdere families Koomen. In de volksmond werd deze brug dan ook snel de Brug van Koomen genoemd.