Panorama van Voorhout
In 1883

De HKV-Restauratieprijs

 

2010: R.K. St. Bartholomeuskerk, Herenstraat 47

De R.K. St Bartholomeuskerk werd gebouwd nadat op 21 oktober 1873 de torenspits van de vorige kerk was verbrand als gevolg van een blikseminslag. Pas in 1881 werd de toren en het katholieke deel van de kerk afgebroken en een nieuwe kerk gebouwd. De kerk werd in 1883 in gebruik genomen. Het is een ontwerp van architect Evert J. Margry (1841-1891). De stijl is neogotiek en de gebruikte stenen zijn: bakstenen. De kerk is beeldbepalend voor het hart van Voorhout. Het verdient een plaats op de rijksmonumentenlijst als ensemble met de Kleine Kerk. De afgelopen jaren is de restauratie van de Bartholomeuskerk zowel aan de buitenzijde als van binnen voortvarend ter hand genomen. Ook zijn de verdwenen dakkapellen herplaatst. Reden voor het HKV-bestuur om op zaterdag 4 september de HKV-Restauratieprijs 2010 uit te reiken aan het kerkbestuur.

 

2009: voorheen Jacoba van Beierenweg 48. Boerderij de Hoogkamer

Boerderij de Hoogkamer is ouder dan menigeen denkt. De oudst genoemde bewoner is secretaris Symon Meesz. Zijn familie noemde zich later naar de naam van de boerderij. De boerderij is echter veel ouder. De hofstede is in het bezit geweest van de families van Lodesteijn en Colen. Mogelijk is er een link naar de lenen van Binkhorst. Laboratoriumonderzoek heeft uitgewezen dat de moerbalk uit de opkamer onomstotelijk aantoont dat de eikenboom van rond 1372 is. Voor 99,99% is het zeker dat de boom na 1480 is omgehakt. De Hoogkamer komt in de 19e eeuw onder meer in het bezit van de familie Hoogduin en in de 20e eeuw van de familie van Leeuwen. Na de leegstand, een brand en instorting herrees in 2009 de Hoogkamer, in samenspraak met de Rijksdienst voor de MonumentenZorg als herboren op haar oude funderingen. Datzelfde jaar ontnam diezelfde dienst de Hoogkamer haar status van rijksmonument. De bewoners/eigenaars hebben hiertegen, terecht, bezwaar aangetekend. Een bezwaar dat de HKV ten volle ondersteund.

2008: Jacoba van Beierenweg 116

Voor 1828 is het perceel al als tuin bekend. De weduwe van Leendert Janse Prins, Geertje Jansdr van der Zon, was eigenares van dit stukje grond. Geertje was tuinierster en bouwvrouw, geboren in Warmond als dochter van Johannes van der Zon en Krijntje van Noort. Het echtpaar kreeg 14 kinderen. De weduwe zal niet armlastig zijn geweest. Tijdens de volkstelling van 1839 heeft zij de 14-jarige dienstbode Jacobus Wisse uit Stompwijk en de 13-jarige Voorhouter Korsje Korswagen inwonend. Eerste Kerstdag 1843 overleed Geertje. Na de tragische dood van het kinderloze echtpaar Van den Berg kocht Niek van Dam in 1975 het tot 1,86 are gereduceerde perceel. In juni 1975 kon Niek aan de slag. Hij trof een bijna vierkante ruimte met keuken en bijkeuken en een houten trapje naar boven. “Toen ik het pand kocht verklaarde iedereen mij voor gek. Er was nooit wat aan het pand gedaan. De muren waren enkelsteens en hadden dus geen spouw. De keuken en het achterhuis waren halfsteens en vroeger stond er een potkachel. De oorspronkelijke buitenmuur werd binnenmuur. Het pand en omgeving hebben een charmante uitstraling gekregen en het is oor de toekomst behouden.

2007: Engelselaan 51, huis en bollenschuur voorheen P. Verdegaal

Het perceel Engelselaan 51 werd in 1870 gekocht door de 60-jarige tuinder Leendert Prins. Zijn twee zoons, Cornelis (1842) en Adrianus (1848) legden de eerste steen van het nieuw te bouwen huis. Leendert heeft er zelf niet in gewoond. Toen het klaar was, trouwde Cornelis met Christina van der Kroft en zij namen hun intrek in het huis. In de vroegste jaren staat naast het huis een stal; later wordt dat de garage. Op 16 januari 1913 keurden burgemeester en wethouders een uitbreiding van de stal / bollenschuur in de richting van de Zandsloot goed. Aad van Kampen zette als eerste in om het gebouw op te knappen. Na zijn overlijden in 2006 kocht Theo Gozeling het pand. Het woonhuis betrok hij zelf en in de voormalige bollenschuur zitten tegenwoordig appartementen. Het dak werd vernieuwd en het pand werd fraai geschilderd. Ook werd de eerste steen uit 1871 weer tevoorschijn gehaald die jaren onder een laag kalk was verdwenen.

2006: Ter haar Romenystraat 1. Voormalige Slangentoren van de Brandweer

De Slangentoren stamt uit de jaren’30 van de vorige eeuw en is in de regio uniek in zijn soort. Na het vertrek van de Vrijwillge Brandweer stond de toren leeg, was het een grote duiventil en liet het onderhoud van de eigenaar te wensen over. Tijdens een roerige gemeenteraadsvergadering in 2001 stond sloop ter discussie. De vergadering werd tot drie keer toe geschorst met als resultaat dat het voorstel van B. en W. werd teruggenomen. Aan de vooravond van deze vergadering deelde de HKV mee dat de vereniging de dag er voor de status van rijksmonument had aangevraagd. En dat lag sommige raadsleden zwaar op hun maag. Slopen was voorlopig uit den boze. Aan de Slangentoren is een uitstekende alternatieve (woon)bestemming gegeven. Samen met de buurman, de voormalige Antoniusschool, vormt de markante Slangentoren een schitterende en waardevolle ensemble in de Ter Haar Romenystraat.

 

 

 

2005: Herenstraat 74, voormalige winkel van Carel Huyts, thans Stables

Aan de oudste weg van Voorhout, de Heerweg, Dorpstraat of tegenwoordig de Herenstraat is dit jaar een pand in de prijzen gevallen. De HKV-Restauratieprijs 2005 gaat naar Rob van den Burg, eigenaar van het pand Herenstraat 74. In dit pand is na het vertrek van Mooijekind en een grondige opknapbeurt modewinkel Stables gevestigd.



 

2004: Jacoba van Beierenweg 73, oude woning dames Van Reisen

Voor het rijksmonument van Colijn staat een huis dat bekend staat als dat van de drie zusters Van Reisen. In 1904 nam Van Reisen het in 1884 gebouwde huis over van de Sassenheimer Cornelis Westerbeek. Ondanks de karakteristieke bouw is het pand nooit voorgedragen als rijksmonument. Tijdens de renovatie is alleen de voorgevel overeind gebleven; er achter is de oude indeling is gehandhaafd. De 1½m hoge kelder is vervallen. Na bijna 100 jaar wonen er weer (ex)Sassenheimers in het huis dat met gemak de 21e eeuw in kan.

2003: Jacoba van Beierenweg 102, boerderij Noordhout

Verscholen in het groen ligt een boerderij welke er één is op de lijn van historische boerderijen die ligt op de voormalige strandwallen en welke loopt van Rijnsburg naar Lisse. Uit historisch onderzoek door de HKV is gebleken dat de boerderij gebouwd is in 1837 en de naam Noordhout droeg. De oude boerderij (Rijksmonument) was in een dermate staat dat een grondige opknapbeurt zeer wenselijk was. De karnmolen was in erbarmelijke staat en helaas niet te redden. Mogelijk dat deze ooit weer eens terugkomt.


2002: Herenstraat 114, voormalig Postkantoor

Makelaar Geurts heeft het pand in een dermate passend geheel weten te herstellen en aan te passen aan deze tijd, dat het uit 1900 daterende gebouw weer jaren mee kan en voor sloop is behoed. De oude bestaande woning wordt hergebruikt als modern kantoor. Een bewijs dat een modern kantoor niet per definitie in nieuwbouw behoeft te worden gevestigd. Dat een makelaar naar een dergelijk pand verhuist, is veelzeggend.

 

 

 

Uitgangspunten voor de HKV-Restauratieprijs

Deze jaarlijkse prijs is door de Historische Kring Voorhout formeel ingesteld op de bestuursvergadering van 9 januari 2002. De prijs is bedoeld voor eigenaren van waardevolle Voorhoutse panden die in het jaar daarvoor het onderhavige pand en/of het daarbijbehorende erf met optimaal behoud van uitwendige originele kenmerken hebben gerestaureerd. Het pand/het erf moet door de HKV aangemerkt zijn als “waardevol object”.

Doelstellingen:
Bevordering van het herstel waardevolle panden en/of erven binnen het voormalige Voorhoutse grondgebied;
  1. Het geven van beloning en een morele verantwoordelijkheid aan de eigenaar van het bezit om het in goede staat te houden;
  2. Propaganda voor de Voorhoutse historie, de kern Voorhout en de HKV

De prijs:

De prijs bestaat uit een jaarlijks vast te stellen prijs en een op de voorgevel te hangen schildje. Dit schildje bestaat uit het wapen van Voorhout met daarboven de letters HKV.

De prijsuitreiking:

De prijsuitreiking vindt jaarlijks plaats rond de Open Monumentendag. De prijs wordt feestelijk overhandigd door de Burgemeester of de wethouder van Cultuur/Monumenten samen met de voorzitter of bestuursvertegenwoordiger(s) van de HKV in de vorm van onthulling van het schildje op de desbetreffende gevel.

Publicatie:

De prijsuitreiking wordt voorafgegaan door een persbericht. Het college van B. en W., de gemeenteraadsleden, de plaatselijke- en regionale pers zullen voor de plechtigheid worden uitgenodigd. De HKV streeft naar publicatie over het object in plaatselijke en regionale kranten, alsmede in de Dwars Op en de website van de vereniging.